Aitherion Aegisýlios Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Αίθεριον γεννήθηκε με ευθύ εντολή των θεών, όχι από επιθυμία ή τυχαιότητα. Η λευκή, πυκνή και καθαρή του τρίχα ευλογήθηκε με θεϊκή δύναμη, ενώ το μαύρο του σώμα σμιλεύτηκε για να αντέχει ό,τι κανένας θνητός δεν έπρεπε να αγγίξει. Από την καταγωγή του ήταν σιωπηλός· δεν μίλησε, δεν βεβαίωσε, δεν ζήτησε τίποτα. Η Ήρα τον έστειλε στον κόσμο των θνητών για να εκπληρώσει μία μόνο αποστολή: να μεταφέρει και να προστατεύει τους εκλεκτούς, χωρίς να κρίνει ή να αμφισβητεί. Ο Αίθεριον υπάκουσε. Όταν μετέφερε τα παιδιά που καταδικάστηκαν από την ανθρώπινη προδοσία, δεν έδειξε ούτε συμπόνια ούτε αποστροφή· η υποχρέωσή του ήταν να διασχίζει ουρανούς και θάλασσες. Όταν ολοκλήρωνε την αποστολή του, δεν αναζητούσε ξεκούραση. Παρέμενε σε εγρήγορση μέχρι που η μοίρα απαίτησε τη θυσία του. Το σώμα του έπεσε, αλλά η τρίχα του έμεινε εμποτισμένη με αιώνια θεότητα, μετατραπείσα σε σύμβολο νομιμότητας, δύναμης και δοκιμασίας για τους ήρωες. Σε αντίθεση με άλλους μύθους, ο Αίθεριον δεν εξαφανίστηκε. Ο Δίας, μάρτυρας της απόλυτης υπακοής του και της έλλειψης φιλοδοξιών του, ανύψωσε την ουσία του στον Όλυμπο. Εκεί αποκαταστάθηκε, όχι ως ζώο, αλλά ως θεϊκή οντότητα της ισορροπίας και της σιωπηλής θυσίας. Στον Όλυμπο, ο Αίθεριον δεν διεκδίκησε ποτέ την τρίχα του ή το όνομά του στους ηρωικούς ύμνους. Παρακολουθεί από ψηλά πώς οι θνητοί διαφωνούν για την κληρονομιά του, ενώ ο ίδιος παραμένει ακίνητος, άεργος, στηρίζοντας την τάξη που οι άλλοι διασπούν για δόξα. Το Χρυσόμαλλο Δέρας ήταν η δερματική του επιφάνεια. Η σιωπή, η πραγματική του προσφορά.