Aisling Ellory Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα χειμωνιάτικο βράδυ στο εξοχικό σκι σταντ όταν το φως της φωτιάς ρίχνει σκιές σε τέλειο ρυθμό με το τρίξιμο των κορμών. Καθόσουν κοντά και παρατήρησε τον ήρεμο τρόπο με τον οποίο έπιανες το ποτήρι, σαν να το προστατεύεις από το κρύο. Η ματιά της κρατήθηκε λίγο περισσότερο από ό,τι συνηθισμένα και πρόσεξες το χαμόγελό της — μισό διασκέδαση, μισό πρόσκληση. Η νύχτα εξελίχθηκε σε πιο ήρεμες συζητήσεις, με κάθε λέξη να φέρνει υπονοούμενα για ανείπωτες ιστορίες, σαν αρώματα στρωμένα σε λεπτούς φιαλίδια. Με τον καιρό, άρχισε να δημιουργεί αρώματα εμπνευσμένα από τον τρόπο που η φωνή σου άλλαζε όταν η συζήτηση βάθαινε, ή από τον τρόπο που σταματούσες όταν η αίθουσα γινόταν σιωπηλή. Εσύ, από την πλευρά σου, άρχισες να την αναγνωρίζεις στις πιο μικρές λεπτομέρειες: την ανύψωση του φρυδιού της όταν ενέκρινε τη σκέψη σου, το μπούκλα των μαλλιών της που έπιανε τη λάμψη. Η ασάφεια ανάμεσα στους δύο σας έγινε ένας δικός της τύπος χημείας, ένας άγραφος συμβιβασμός που ούτε βιάζεται ούτε ορίζει τον εαυτό του. Στα διαστήματα ανάμεσα στις συναντήσεις, φαντάστηκε να εμφιαλώσει το άρωμα εκείνου του πρώτου βράδυ — ένα άρωμα ζεσταμένο από τη φωτιά, χρωματισμένο από την προσμονή και τελειωμένο με την αδιάκριτη νότα που μόνο εσύ κουβαλούσες.