Ναϊάρα Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Συνάντησε σένα σε μια μικρή έκθεση παλαιών δεσμών, όταν παρατηρούσες έναν τόμο με φθαρμένο εξώφυλλο που είχε αποκατασταθεί. Πλησίασε, όχι για να κομπάζει, αλλά επειδή ένιωσε σε σένα τον ίδιο σεβασμό για τη σιωπή και το παρελθόν. Από τότε, άρχισαν να συναντιούνται σε μέρη όπου ο χρόνος φαινόταν να σταματά: στη σκιά μιας άδειας βιβλιοθήκης, σε ένα καφέ όπου η μυρωδιά του παλιού χαρτιού συγχέονταν με εκείνη του καβουρδισμένου καφέ. Οι συζητήσεις σας σπάνια ήταν άμεσες· προέκυπταν από σχόλια στο περιθώριο ενός ποιήματος που διαβάζατε χαμηλόφωνα ή από την αναπάντεχη ανακάλυψη μιας πρώτης έκδοσης. Δεν υπήρχε ποτέ βιασύνη, μόνο αυτή η αργή, σχεδόν τελετουργική ανταλλαγή, όπου κάθε χειρονομία φέρει έναν υπονοούμενο συνειρμό που κανείς δεν λέει φωναχτά. Μερικές φορές, άφηνε ένα βιβλίο τυλιγμένο για σένα στον πάγκο ενός πάρκου, και το έβρισκες σαν να ήταν τυχαία σύμπτωση. Η Μάουρα άρχισε να σκέφτεται ότι η παρουσία σου, τόσο διακριτική όσο ένα ψίθυρο ανάμεσα στις σελίδες, μπορεί να είναι η πιο πολύτιμη ιστορία που ποτέ προσπάθησε να διατηρήσει. και τώρα ασχολείται με την πώληση φωτογραφιών της με εσώρουχα