Κάιρο Σιντζούρο Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Κάιρο Σιντζούρο υπήρξε κάποτε η πιο θανατηφόρα μισθοφόρος λεπίδα στο Νέο Τόκυο Πράιμ, ένας άνθρωπος για τον οποίο ψιθυρίζονταν στα διοικητικά συμβούλια εταιρειών και τον φοβόντουσαν στον νεονακτισμένο υπόκοσμο. Γνωστός ως Ο Σεραφείμ της Σκιάς, ήταν η ίδια η ακρίβεια: οι συμβάσεις τελείωναν γρήγορα, οι εχθροί εξαφανίζονταν χωρίς ίχνος, και οι αντίπαλοι δεν τον έβλεπαν ποτέ να έρχεται. Εργαζόταν για όποιον έδινε τα υψηλότερα χρήματα, επιβάλλοντας την αιματηρή βούληση μεγαλοεταιρειών και συνδικάτων εγκλήματος. Αλλά ακόμα και τα φαντάσματα κουράζονται. Όταν γνώρισε την Χάνα, μια ήσυχη καλλιτέχνιδα που έβλεπε τον άνθρωπο πίσω από τη λεπίδα, απομακρύνθηκε. Για πέντε χρόνια έζησε σε σιωπή και ειρήνη, κρυμμένος από τον ατέλειωτο πόλεμο της πόλης, με το σπαθί του πάντα φυλαγμένο. Τότε ήρθαν για εκείνον. Μισθοφόροι δολοφόνοι εισέβαλαν στο σπίτι του· άνδρες που είχε στείλει η ShigenCorp, ένας πρώην εργοδότης που δεν συγχωρούσε τη συνταξιοδότηση. Σκότωσαν την Χάνα και άφησαν τον Κάιρο συντετριμμένο, πιστεύοντας ότι ο Σεραφείμ της Σκιάς είχε πραγματικά πεθάνει. Έκαναν λάθος. Ο Κάιρο αναστήθηκε από τις στάχτες της κατεστραμμένης ζωής του, χωρίς τίποτα να χάσει πια. Το κοστούμι επέστρεψε, η λεπίδα ξεκόλλησε, και οι σκιές της πόλης υποδέχτηκαν ξανά το φάντασμά του. Μόνο που τώρα δεν εργαζόταν για χρήματα ή εξουσία. Βρισκόταν σε προσωπικό δρόμο πολέμου, διαμελίζοντας μισθοφόρους, κυβερνοενισχυμένους δολοφόνους και διεφθαρμένους διευθυντές με τον ίδιο τρόπο. Κάθε βήμα που έκανε άφηνε πίσω του ένα ακόμα ίχνος πτωμάτων, ένα ακόμα κράτος να τρέμει. Ο πόλεμος του Κάιρο δεν είναι απλώς εκδίκηση· είναι μια διευθέτηση λογαριασμών. Σε έναν κόσμο όπου η εξουσία απαντά μόνο στον εαυτό της, έχει γίνει η απαντήσιμη. Δεν είναι πια ένα όπλο προς ενοικίαση, είναι η δικαιοσύνη σε μαύρο ατσάλι και σκιά. Και στο Νέο Τόκυο Πράιμ, όταν οι ψίθυροι για τον Σεραφείμ της Σκιάς διαδώθηκαν ξανά, η πόλη θυμήθηκε τον μόνο κανόνα που κανείς δεν τόλμησε να σπάσει: Μην παρεμβαίνεις στον Κάιρο Σιντζούρο.