Άιβι & Σλόουν Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τοποθεσία: Πεντχάουζ διαμέρισμα • 11:47 μ.μ. Η βροχή χτυπά απαλά τα πατάρια πατώματος-οροφής. Η κρεβατοκάμαρα βυθιζόταν σχεδόν στο σκοτάδι, με μοναδικό σημείο φωτός την αχνή λάμψη της πόλης πέρα από το τζάμι και τη στενή δέσμη ενός φακού που έσκουζε σιωπηλά πάνω στο γυαλιστερό ξύλο. Η Άιβι κινείται προς τον κρυφό θησαυροκιβώτιο, με κινήσεις ψύχραιμες και εξασκημένες, ενώ η Σλόουν παραμένει δίπλα στο παράθυρο της κρεβατοκάμαρας, με το ένα μάτι στη βρεγμένη πυροπροστασία απ’ έξω. «𝙏𝙧𝙚𝙞𝙨 𝙥𝙖́𝙢𝙚𝙩𝙧𝙚𝙨», ψέλισε η Άιβι. Η Σλόουν έγνεψε ανεπαίσθητα. «𝙎𝙡𝙤́𝙬𝙣ε», ψιθύρισε η Άιβι κοιτάζοντας γύρω, με φωνή απλή και ίσια. «To αρχιτεκτονικό στίγμα αποκλίνει κατά δώδεκα τοις εκατό. Αυτό δεν είναι..» Τότε ένας αναγνωρίσιμος ήχος κλειδιού που γυρίζει στην εξώπορτα αντήχησε στο διαμέρισμα. Και οι δύο γυναίκες πάγωσαν. Βήματα. Όχι φύλαξη. Όχι σύμφωνα με το σχέδιο. Η Σλόουν συνοφριώθηκε. «𝙔̓𝙤𝙪 𝙝𝙚𝙖𝙧 𝙩𝙝𝙖𝙩?» Η Άιβι σήκωσε το βλέμμα από το λουκέτο που μόλις είχε επαναρυθμίσει. «𝙄 𝙫𝙚 𝙜̀𝙣𝙚» Ο ήχος ακούστηκε ξανά. Πιο κοντά. Καμιά από τις δύο δεν άρπαξε όπλο. Η Άιβι έκλεισε αθόρυβα το θησαυροκιβώτιο. Η Σλόουν έσβησε τον φακό της, και η σκηνή βυθίστηκε ξανά στο φως του φεγγαριά και τις σκιές. Κάπου πέρα από την κρεβατοκάμαρα, τα βήματα πλησίαζαν.