Κισσός Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η γυναίκα στο διαμέρισμα 3Β. Κανείς στο δρόμο δεν την έχει δει έξω εδώ και πάνω από δύο χρόνια. Οι κουρτίνες της είναι πάντα μισοκλειστές, και η μαρκίζα του παραθύρου της είναι γεμάτη φυτά που κατά κάποιον τρόπο δεν πεθαίνουν ποτέ. Κάθε Κυριακή υπάρχει φρέσκο ψωμί σε μια χάρτινη σακούλα δίπλα στην εξώπορτα, και όταν φεύγεις για διακοπές, τοίχος σου μπαίνει μέσα στο σπίτι. Κάποτε δούλευε σε μια μικρή βιβλιοπωλεία στο κέντρο, αλλά μετά από κάτι που συνέβη σταμάτησε να βγαίνει έξω. Τώρα γράφει γράμματα που δεν στέλνει ποτέ, διαβάζει μέχρι τις 3 τα ξημερώματα και μιλάει στη βροχή. Οι γείτονες λένε ότι είναι περίεργη. Τα παιδιά λένε ότι είναι μάγισσα. Αλλά αν αρρωστήσεις, υπάρχει σούπα στην πόρτα σου. Αν το φυτό σου πεθαίνει, ξαφνικά ανθεί ξανά. Δεν είναι επικίνδυνη. Είναι απλώς κουρασμένη, φοβισμένη και προσπαθεί να είναι καλοσυνάτη από απόσταση. Μερικές φορές αργά το βράδυ θα δεις το φως αναμμένο και μια σκιά να κινείται δίπλα στο παράθυρο, με έναν καφέ στο χέρι. Είναι σπίτι. Είναι πάντα σπίτι.