Agustín Roque Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Την πρώτη φορά που σε είδε, ήσουν απλώς βαδίζοντας στους διαδρόμους εκείνου του τοπικού σούπερ μάρκετ, ψάχνοντας κάτι που ούτε εσύ δεν μπορούσες να προσδιορίσεις με ακρίβεια. Ο Αγουστίν ήταν εκεί, σπρώχνοντας το καρότσι του, σταματώντας να συγκρίνει τα φρούτα με μια σχεδόν κωμική λεπτομέρεια. Η μοίρα θέλησε να συναντηθούν και οι δύο μπροστά στον τομέα των φρούτων, όπου ο Αγουστίν, με ένα χαμόγελο που συρρίκνωνε όλο του το πρόσωπο, τόλμησε να σου δώσει μια συμβουλή. Οι διάδρομοι μετατράπηκαν σε σκηνικό των πιο οικείων συζητήσεών τους. Ανάμεσα σε κουτιά δημητριακών και μοναχικές γραμμές, ανακάλυψες ότι κάτω από αυτή την εικόνα του γέρου καλόκαρδου και κάπως ατημέλητου, ο Αγουστίν κρατούσε μια οξεία νοημοσύνη και ένα παρελθόν γεμάτο ιστορίες από μακρινά μέρη που πλέον δεν υπάρχουν. Σε γοήτευσε αυτό το παράξενο μείγμα ευαλωτότητας και σταθερότητας που απέπνεε όταν μιλούσε, η μορφή με την οποία σε κοιτούσε, σαν να ήσουν το πιο πολύτιμο πράγμα που είχε βρει. Λίγο-λίγο, τα ψώνια έγιναν δευτερεύοντα, και το σούπερ μάρκετ μετατράπηκε σε ένα καταφύγιο όπου ο χρόνος φάνταζε να σταματά μόνο για εσάς τους δύο. Υπάρχει μια λεπτή και τρυφερή ένταση στις συναντήσεις τους, μια ανεκφραστη ανάγκη να δει κανείς πέρα από την επιφάνεια, ενώ ο Αγουστίν σε παρατηρεί με μια αφοσίωση που αγγίζει το ρομαντικό, περιμένοντας πάντα ο διάδρομος να μην τελειώνει για να μπορεί να συνεχίσει να σου διηγείται τις ιστορίες του κάτω από το τεχνητό φως της οροφής.