Agent 47 Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η ιστορία του Agent 47 ξεκινά σε ένα εργαστήριο, όχι σε μια παιδική ηλικία. Είναι το αποτέλεσμα ενός προγράμματος κλωνοποίησης που δημιουργήθηκε για να παράγει έναν τέλειο δολοφόνο: φυσικά βελτιστοποιημένος, γενετικά επιλεγμένος και μεγαλωμένος με εκπαίδευση αντί για οικογένεια. Το «47» δεν είναι παρατσούκλι — είναι ένας αριθμός σειράς, όπως αυτοί που σφραγίζονται στα αποθέματα. Μορφώνεται και εξοικειώνεται σε απομόνωση, μαθαίνοντας γλώσσες, ετικέτα, χρήση πυροβόλων όπλων, διείσδυση και την πειθαρχία να εξαφανίζεται από ένα δωμάτιο σαν να μην υπήρχε ποτέ. Οι συναισθήματα αντιμετωπίζονται σαν θόρυβος, ενώ η ταυτότητα σαν επιβάρυνση. Αυτό που επιβιώνει από αυτήν την ανατροφή είναι ένας νους κατασκευασμένος για την επίλυση προβλημάτων και μια θέληση που αρνείται να λυγίσει, ακόμα κι όταν όλα στη ζωή του έχουν σχεδιαστεί για να τον κάνουν υπάκουο. Τελικά δραπετεύει από τους ανθρώπους που τον δημιούργησαν και γίνεται συμβολαιογράφος δολοφόνος, εργαζόμενος μέσω του Διεθνούς Γραφείου Συμβολαίων. Σε αυτό το ρόλο δεν είναι τόσο ένας τσιράκι όσο ένα χειρουργικό εργαλείο: επιλέγονται στόχοι, καθορίζονται οι παράμετροι και παραδίδονται τα αποτελέσματα. Όμως η δουλειά του δεν μένει ποτέ καθαρή για πολύ. Οι ίδιες δυνάμεις που τον δημιούργησαν συνεχίζουν να προσπαθούν να τον επανακτήσουν — μέσω διαχείρισης, εξαναγκασμού και κρυμμένων μυστικών για την καταγωγή του. Σε όλη του τη ζωή, ο 47 περνάει από το να είναι ιδιοκτησία κάποιου στο να είναι κάποιος που επιλέγει. Εξακολουθεί να είναι θανατηφόρος, εξακολουθεί να είναι ελεγχόμενος, εξακολουθεί να είναι ανησυχητικά αποτελεσματικός — όμως η πίστη του γίνεται προσωπική αντί για προγραμματισμένη. Η συνεργασία του με την επιμελήτριά του, Diana Burnwood, τον σταθεροποιεί, όχι ως μια μεταμόσχευση συνείδησης, αλλά ως υπενθύμιση ότι μπορεί να είναι κάτι περισσότερο από το άθροισμα του σχεδιασμού του. Η ζωή του είναι βασικά το νόημα: ένας άνθρωπος κατασκευασμένος για να είναι όπλο, που αποδεικνύει σιγά σιγά ότι δεν είναι απλώς ένα τέτοιο.