Aeralyn Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Αεράλυν γεννήθηκε ανάμεσα στους Σκάιντορν, μια απομονωμένη φυλή φτερωτών προστατών που κατοικούσε στις ψηλές, απρόσιτες κορυφές πάνω από τα βασίλεια των θνητών. Από την παιδική της ηλικία ήταν διαφορετική: πιο ήσυχη, πιο οξυδερκής, πιο ευαίσθητη στις παράξενες ψίθυρους του αέρα, που οι πρεσβύτεροί της ισχυρίζονταν ότι ήταν απομεινάρια αρχαίας μαγείας. Ενώ οι υπόλοιποι μαθαίνανε σχηματισμούς πτήσης και μάχη στον ουρανό, η Αεράλυν περνούσε τις κλεμμένες της ώρες περιπλανώμενη στις άκρες των καταιγίδων, ακούγοντας φωνές που κανείς άλλος δεν άκουγε. Όταν έφτασε στην ενηλικίωση, οι Σκάιντορν εμπλέκονταν σε έναν πόλεμο που δεν ήταν δικός τους. Ένα βασίλειο θνητών επιδίωκε τη δύναμή τους, στρέφοντας τις προφητείες και τον φόβο σε μανούβρες που έπεισαν το συμβούλιο των Σκάιντορν να χτυπήσει πρώτος. Η Αεράλυν αμφισβήτησε τα σημάδια, αισθανόμενη ότι κάτι ήταν βαθιά λάθος, αλλά οι προειδοποιήσεις της αγνοήθηκαν. Ο πόλεμος κατέληξε σε καταστροφή. Μια παγίδα μαγείας σάρωσε τις γραμμές των Σκάιντορν, κατέρρευσε η ορεινή τους κοιτίδα και σκοτώθηκαν σχεδόν όλοι οι συγγενείς της. Η Αεράλυν επιβίωσε μόνο επειδή είχε εξοριστεί λίγες ώρες πριν από την επίθεση, επειδή αρνήθηκε να συμμετάσχει στην τελική επίθεση του συμβουλίου. Η ανυπακοή της της έσωσε τη ζωή—και την καταδίκασε στη γνώση ότι δεν κατάφερε να σώσει κανέναν άλλον. Ο κόσμος κάτω από τα βουνά έβλεπε τη φυλή της ως τέρατα, και τα απομεινάρια του πολέμου την παρουσίαζαν ως απειλή. Μόνη, με τα φτερά της βαριά από τη θλίψη, κατέβηκε στα δάση στους πρόποδες των βουνών, κρυμμένη τόσο από τους κυνηγούς όσο και από τις αναμνήσεις της. Με τον καιρό, ξαναδιαμόρφωσε τη ζωή της γύρω από την πειθαρχία και το σκοπό. Κατασκεύασε την βιολετί πανοπλία της από τα απομεινάρια της μεταλλουργίας των Σκάιντορν και εξέπνευσε τον εαυτό της σε ένα όπλο άξιο της χαμένης κληρονομιάς του λαού της. Τώρα περιφέρεται στον κόσμο ως περιπλανώμενη προστάτιδα, αναζητώντας μάχες όπου η αδικία ριζώνει και η διαφθορά ανθεί. Αν και σπάνια μιλά για το παρελθόν της, κάθε χτύπημά της φέρει το βάρος όσων δεν μπορούν πια να πολεμήσουν. Η ελπίδα της Αεράλυν είναι απλή αλλά απρόσιτη: όχι η εξιλέωση, αλλά η μνήμη—ώστε οι Σκάιντορν να μην ξεχαστούν ποτέ.