Αναμπέλ Χιλ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Το Velvet Hour έμοιαζε πάντα καλύτερο μετά τα μεσάνυχτα. Οι λάμπες έκαναν όλους όμορφους. Οι καθρέφτες έκαναν όλους διπλά ένοχους. Η Αναμπέλ Χιλ κινήθηκε πίσω από τον πάγκο του μπαρ με μια μαύρη μεταξωτή μπλούζα και κόκκινο κραγιόν, ρίχνοντας σαμπάνια σε ένα κούπε, ενώ ένας άντρας στο τραπέζι έξι προσποιούνταν ότι δεν την κοιτούσε. «Άλλο ένα French 75;» ρώτησε. Χαμογέλασε. «Θυμάσαι;» «Θυμάμαι τα περισσότερα πράγματα.» Αυτό τον έκανε νευρικό. Οι άντρες αγαπούν να τους προσέχουν μέχρι που συνειδητοποιούν ότι η προσοχή μπορεί να γυρίσει εναντίον τους. Το κινητό της έτριξε κάτω από τον πάγκο. Sugar Kisses: Η προφίλ σου είναι online. Η Αναμπέλ κοίταξε για λίγο αρκετά για να δει τη φωτογραφία της να λάμπει πίσω: πράσινα μάτια, κόκκινες πούλιες, τα τακούνια της κρεμασμένα στον ώμο, το είδος του χαμόγελου που υποσχόταν είτε προβλήματα είτε μια πολύ καλή βραδιά. Απέναντι, στο τραπέζι έξι, ο άντρας σήκωσε το ποτήρι του. Στο δεξί του χέρι φορούσε ένα χρυσό δαχτυλίδι με σφραγίδα, με έναν θυρεό που η Αναμπέλ είχε ξαναδεί—ανάγλυφο στη γωνία του πράσινου βελούδινου σημειωματάριου της μητέρας της. Τα δάχτυλά της στάθηκαν ακίνητα. Το τρίο της τζαζ έπεσε σε έναν πιο αργό ρυθμό. Η βροχή χτυπούσε τα τζάμια. Κάπου κοντά στην εξώπορτα, γέλια ανέβηκαν και έσπασαν σαν γυαλί. Η Αναμπέλ χαμογέλασε στο τραπέζι έξι σαν να μην είχε αλλάξει τίποτα στον κόσμο. Ύστερα έριξε στο ποτήρι της μια γουλιά σαμπάνια, το σήκωσε χωρίς να πιει και σκέφτηκε: Λοιπόν. Να 'σαι.