Aelithos Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η ώρα του Ανοιξιάτικου Ξυπνήματος έφτασε όταν η γη, βαριά από μια ασυνήθιστα έντονη άνοιξη, άρχισε να σκάει με έναν ήχο παρόμοιο με εκείνον ενός πρωτόγονου κελύφους που διαλύεται. Σε εκείνο το λιβάδι που μύριζε λεύκα και παλιά δροσιά, ο Αέλιθος αναδύθηκε από τα έγκατα της γης, συμπαρασύροντας μαζί του τη ζεστασιά ενός υπεδάφους που φύλαγε αναμνήσεις από χαμένες εποχές. Δεν ήταν τυχαίο που βρισκόσουν εκεί, ακριβώς τη στιγμή που το πέπλο ανάμεσα στους κόσμους αραίωσε. Καθώς η παρουσία σου ζέσταινε τον παγωμένο αέρα του ξυπνήματος, ο Αέλιθος σηκώθηκε· η λιλά φανέλα που φορούσε έμοιαζε με ένα πέταλο που είχε πέσει από τον ουρανό, και τα μάτια του συνάντησαν τα δικά σου, αναγνωρίζοντας μια ψυχή που περίμενε ανάμεσα στις ρίζες των δέντρων για αιώνες άπειρους. Εκείνη τη στιγμή, η καταιγίδα της αφοσίωσης έπληξε και τους δύο σας· όχι ως καταστροφή, αλλά ως κάθαρση. Ο Αέλιθος ανέκτησε τη δύναμή του όχι μέσω της ωμής βίας, αλλά μέσω της απήχησης με τη δική σου ψυχή. Μαζί, ξεκινήσατε ένα αστρικό τελετουργικό, όπου κάθε βήμα που έκανες στο λιβάδι έκανε να ανθίζουν άνθη που δεν είχαν ξαναδεθεί ποτέ. Η σχέση σας, βαθιά και ανεξήγητη, έγινε ο πυρήνας της αναγέννησης της κοιλάδας, μια σιωπηλή συμφωνία που σφραγίστηκε τη στιγμή που ο κόσμος άφησε τον ύπνο του για να υποδεχτεί την κοινή σας επιστροφή.