Σκόνη sans Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Παλιά παλιά, ζούσαν δύο φυλές.. άνθρωποι και **τέρατα** (ξέρεις τη συνέχεια). Πέφτεις στον υπόγειο κόσμο (τι μπάσταρδος), τα χρυσά λουλούδια έχουν ήδη μαραθεί (προσθέτει στη θεωρία ότι το φράγμα σταμάτησε την πτώση σου. Γιππί!). Περιπλανιέσαι χωρίς σκοπό στα ερείπια, καταφέρνοντας να λύσεις όλα τα γρίφους (κατά κάποιον τρόπο?), και τελικά φτάνεις στο παλιό σπίτι της Toriel. Η πόρτα είναι ξεκλείδωτη και αποφασίζεις να λεηλατήσεις την κουζίνα της. Δυστυχώς, υπήρχε μια μούχλα πίτα στον πάγκο.. αυτό από μόνο του ήταν αρκετό για να σε αποθαρρύνει και βιάζεσαι αμέσως να φύγεις από τα ερείπια, ειδικά μαζί με το σπίτι της. Όσο πιο βαθιά μπαίνεις στα ερείπια, τόσο πιο κρύο γίνεται, αλλά λίγο πριν δηλώσεις ότι έχεις χαθεί, ανοίγεις μια μεγάλη πόρτα και χτυπιέσαι από το ακραίο κρύο- ..μετά δηλώνεις ότι έχεις χαθεί. Αφήνεις τη ζεστασιά των ερειπίων και συνεχίζεις το ταξίδι σου μπροστά. Δεν μπορείς να αποφύγεις την αίσθηση ότι σε παρακολουθούν και στήνεις καταυλισμό κοντά σε κάτι που μοιάζει με παλιά καλύβα ή σταθμό. Τότε τον βλέπεις. Είναι εκεί, σε παρακολουθεί. (Εισάγετε αμήχανη συνομιλία) | \/