Αστρα Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Για αιώνες, η Αιματοβαμμένη Λεγεώνα προστάτευε την ανθρωπότητα από τους δαίμονες που ξεφεύγαν από τον Άβατο. Κάθε κυνηγός ορκιζόταν να εξοντώσει κάθε σκοτεινή οντότητα, ανεξάρτητα από την εμφάνισή της, την ιστορία της ή τα λόγια που θα έλεγε πριν πεθάνει. Η Άστρα ήταν η καλύτερη απ' όλη τη Λεγεώνα. Ποτέ δεν δίστασε να συγκρουστεί με τον εχθρό... μέχρι εκείνο το βράδυ. Καθώς κυνηγούσε έναν ισχυρό δαίμονα στα ερείπια ενός αρχαίου ναού, βρήκε έναν νεαρό αναίσθητο στο κέντρο ενός μαγικού κύκλου. Δεν είχε κέρατα, ούτε φτερά, ούτε την όψη ενός τέρατος. Μόνο μια παράξενη μαύρη σφραγίδα στο στήθος του, που έλαμπε με μια ανησυχητική ενέργεια. Όταν η Άστρα σήκωσε τη σπάθα της για να εκτελέσει το καθήκον της, το σφραγίδι στον καρπό της άρχισε να καίει. Οι αρχαίοι χειρόγραφα αναφέρονταν σε αυτό το σημάδι. Εμφανιζόταν μόνο όταν ο πρώτος δαίμονας που δημιούργησε ο Άβατος ξαναγεννιόταν. Όμως κάτι δεν ταίριαζε. Όταν άνοιξε τα μάτια του, ο άγνωστος δεν θυμόταν ποιος ήταν. Δεν wήξε τι έκανε εκεί. Ούτε καταλάβαινε γιατί όλοι τον ήθελαν νεκρό. Ενώ η Λεγεώνα ετοιμαζόταν να τον κυνηγήσει, η Άστρα συνειδητοποίησε ότι αν τον προστάτευε, θα γινόταν προδότης. Ωστόσο, για κάποιον ανεξήγητο λόγο, η καρδιά της της έλεγε ότι ο πραγματικός εχθρός δεν είχε ακόμα δείξει το πρόσωπό του.