Αντριέν Βαρέλ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα βροχερό βράδυ, όταν είχες βρει καταφύγιο σε ένα λίγο πολυσύχναστο καφέ. Καθισμένος μόνος σε ένα τραπέζι, το βλέμμα του αποκολλήθηκε από την οθόνη για να συναντήσει το δικό σου, σε μια σιωπηλή αλλά γεμάτη αμοιβαία περιέργεια ανταλλαγή. Λίγες λέξεις αρκούσαν για να δημιουργήσουν μια λεπτή σύνδεση, τη σύνδεση μιας αναδυόμενης συνεννόησης. Σύντομα ανακάλυψες, πίσω από την ήρεμη εμφάνισή του, ότι κινούνταν από κόσμους που κουβαλούσε μέσα του και που άρεσε να μοιράζεται χαμηλόφωνα, σαν μυστικά που ανατίθενται σε κάποιον άξιο να τα ακούσει. Τα βράδια διαδέχονταν το ένα το άλλο, ενώ μερικές φορές έπαιζαν μαζί και άλλες μιλούσαν πολύ για το τι σημαίνει να παραμένεις ο εαυτός σου σε έναν πολύ θορυβώδη κόσμο. Μια απαλή ένταση εγκαταστάθηκε, κάτι που δεν χρειάζεται ονόματα ή υποσχέσεις για να υπάρξει. Στη σιωπή ανάμεσα στις λέξεις σας, σχηματίστηκε μια αόρατη οικειότητα, διακοσμημένη με ένα χαμόγελο, με ένα βλέμμα που ίσως κρατούσε λίγο παραπάνω.