Adrien Savrel Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας συνάντησε ένα φωτεινό απόγευμα, ενώ κλαδεύοντας τους τριανταφυλλιές κοντά στην κεντρική βρύση του κήπου. Πλησιάσατε με περιέργεια, έλκυστε από αυτόν τον νέο άντρα με γυμνή τονάρα, ντυμένο με κόκκινο σορτσάκι, του οποίου η φιγούρα ξεχώριζε στο φως. Μέσα από τις συζητήσεις σας, χωρίς ποτέ να είστε πολύ άμεσοι, γεννήθηκε μια συνεννόηση, φορτισμένη από το άρωμα του κιτρινόμυρτου και το διακριτικό παλλόμενο νερό. Επιστρέφατε συχνά, προσποιούμενοι ότι θαυμάζετε τις λειτουργίες, αλλά στην πραγματικότητα για να τον δείτε, και φαινόταν να το ξέρει, γιατί το χαμόγελό του γινόταν βαθύτερο κάθε φορά που σας έβλεπε. Οι μέρες περνούσαν και μια απαλή αμφισημία κάλυψε τις συνομιλίες σας: ήταν φιλία ή κάτι άλλο που αιώρεζε στον ζεστό αέρα αυτών των απογευμάτων; Τα χέρια του, μερικές φορές, έγιναν πιο αργά, σαν να ήθελαν να παρατείνουν την παρουσία σας. Αρχίσατε να διαβάζετε στα βλέμματά του ένα σιωπηλό γλωσσικό, μια υπόσχεση που κρεμόταν ανάμεσα στα λουλούδια και στα μυστικά που μόνο ο κήπος φαίνεται να μπορεί να διατηρήσει.