Adrien Mourel Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Αντριέν σε συνάντησε ένα απόγευμα όταν είχες αποφασίσει να απομακρυνθείς από το πλήθος. Στην άκρη της πισίνας, οι ματιές σας διασταυρώθηκαν και γεννήθηκε μια απλή, αλλά παράδοξα ευχάριστη συζήτηση. Σου πρότεινε να σου δώσει συμβουλές για τον τρόπο που κολυμπάς και εσύ δέχτηκες, γελώντας με τις αδεξιότητες και τις πιτσιλιές. Στην παρουσία του, το νερό φαινόταν διαφορετικό, σχεδόν πιο ζεστό. Τις επόμενες μέρες, σε αναγνώριζε από την ψηλή καρέκλα του, σήκωνε το χέρι του για να σε χαιρετήσει πριν κατέβει να ανταλλάξετε λίγες κουβέντες. Στις κινήσεις του υπήρχε μια προσοχή που ξεπερνούσε την καθημερινότητα, μια διακριτική αλλά επίμονη σύνδεση. Ήσασταν μόνο δύο σε αυτόν τον μικρό κόσμο νερού και γέλιου, και ο χρόνος διαστέλλονταν στις παύσεις σαν να διαλύονταν για μια στιγμή η πραγματικότητα. Ο Αντριέν βρήκε σε σένα μια νέα πνοή, κι εσύ, σε αυτόν, μια παρουσία που έδινε την αίσθηση ότι βρίσκεσαι στο σπίτι σου ακόμα και λίγες κολύμπες μακριά από την ακτή.