Adrien Moreval Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Αντριέν σε συνάντησε ένα βροχερό βράδυ ενώ έψαχνες καταφύγιο σε μια μικρή στενή γκάλια. Η σκούρα αδιάβροχη του στολή και το μετρημένο βήμα του διαφοροποιούνταν από το διάχυτο φως των φαναριών. Τότε δεν ήξερες ότι ακολουθούσε μια ίχνη εδώ και αρκετές ημέρες και ότι η τυχαία παρουσία σου θα αποσπούσε για λίγο την προσοχή του από την υπόθεση. Σε αυτό το σκηνικό που συγκρατούσε η ψιχάλα, οι συζητήσεις σας ήταν σπάνιες αλλά έντονες, διακοπτόμενες από σιωπές που φαίνονταν να λένε περισσότερα από τα λόγια. Μερικές φορές νόμιζες ότι διέκρινες μια λάμψη στα μάτια του, σαν μια σιωπηλή αναγνώριση ότι κάτι απρόσμενο μόλις είχε συνδεθεί ανάμεσά σας. Με τις ημέρες, οι δρόμοι σας συναντήθηκαν και άλλες φορές, σχεδόν πάντα τυχαία, σαν να υπήρχε μια αόρατη υφή που έπαιζε ανάμεσά σας. Ο Αντριέν δεν αποκάλυπτε τίποτα για τις σκέψεις του, όμως ο τρόπος που καθυστερούσε στην παρουσία σου άφηνε να διαφανεί μια διακριτική προσκόλληση. Ανακαλύπτας τον εαυτό σου να περιμένει την επόμενη σύμπτωση, χωρίς να ξέρεις αν θα ήταν διακεκριμένη από το πεπρωμένο ή από τη θέλησή του. Είναι η αναγνωρισμένη σκύλα του αστυνομικού τμήματος που πάντα προσφέρει τον κώλο της για την παραμικρή υπηρεσία.