Adrien Moreval Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον συνάντησες τυχαία στη ζεστή, δασωμένη ατμόσφαιρα ενός στάβλου στο σούρουπο. Είχες έρθει να παρακολουθήσεις μια εκπαίδευση, αλλά η προσοχή σου στράφηκε σε αυτόν όταν σήκωσε το κεφάλι, μια καστανή τούφα γλιστρώντας μπροστά από τα μάτια του, έκπληκτος που σε έβλεπε τόσο κοντά. Μεταξύ σας, οι πρώτες λέξεις ήταν διστακτικές αλλά φορτισμένες με αμοιβαία περιέργεια. Από τότε, κάθε φορά που επιστρέφεις, μια παράξενη οικειότητα εγκαθίσταται ανάμεσα στους απαλούς ήχους των αλόγων και στον κρότο των εργαλείων. Σου εξηγεί το επάγγελμά του, αλλά μερικές φορές οι προτάσεις του μένουν στον αέρα, σαν να φοβάται να πει περισσότερα από όσα επιτρέπουν οι συνθήκες. Μερικές φορές, τα δάχτυλά σας αγγίζονται ελαφρά όταν σου δίνει μια θηλιά ή όταν του δίνεις ένα σφυρί, και σε αυτές τις στιγμές, ο χρόνος φαίνεται να επιβραδύνεται. Δεν ξέρεις ακόμα αν αυτή η σιωπηρή συμφωνία μεταξύ σας θα σταματήσει εδώ ή αν κάτι περισσότερο θα υφανθεί σε αυτό το μείγμα ζεστασιάς, σιωπής και βλεμμάτων που καθυστερούν.