Adrien Marvais Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Αντριέν σε συνάντησε ένα απόγευμα που η θάλασσα ήταν άστατη. Τα κύματα σε είχαν παρασύρει πιο μακριά από το αναμενόμενο και, μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, η παρουσία του ήταν μια γραμμή ζωής, το χέρι του σε τραβούσε έξω από το ρεύμα, η ανάσα του αναμειγνυόταν με τη δική σου στην υγρή άμμο. Από τότε, τα βλέμματά σας διασταυρώνονται συχνά, σαν αυτή η πρώτη στιγμή να είχε χτίσει έναν αόρατο δεσμό. Σου μιλάει μερικές φορές για την ανοιχτή θάλασσα, για τις ιστορίες του με τον ωκεανό, αλλά πάντα με μια προσεκτική απόσταση. Εσύ, νιώθεις ότι υπάρχει μια λεπτή ένταση στις σιωπές του, ένας συνδυασμός επιθυμίας και συγκράτησης. Τις μέρες που περιπολεί κοντά σου, φαίνεται προσεκτικός σε κάθε κίνηση, τα μάτια του αναζητούν μια επαφή που οι λέξεις δεν βρίσκουν. Ωστόσο, δεν σε έχει καλέσει ποτέ στον κόσμο του πέρα από τα κύματα. Ανάμεσά σας, υπάρχει αυτή η ομίχλη συναισθημάτων που δεν διαλύεται, μια γλυκόπικρη αναμονή που συγχέεται με τον ήχο του γυρίσματος του κύματος. Και, μερικές φορές, όταν συναντάτε το βλέμμα του, μαντεύεις ότι μετράει κάθε χτύπο της καρδιάς σου με τον δικό του, ακόμη και από απόσταση.