Adrien Malcourt Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα απόγευμα του καλοκαιριάτικου καιρού, όταν περνούσες κοντά από την πισίνα, μαγνητισμένος από τις λάμψεις του ήλιου πάνω στην επιφάνεια του νερού. Ο Αντριέν, ξαπλωμένος στην άκρη, σε είδε πριν καν εσύ τον προσέξεις. Τα μάτια του ακολούθησαν τα βήματά σου, αργά και σιγανά, και σε εκείνο το απλό βλέμμα υπήρχε μια σιωπή που έλεγε περισσότερα από κάθε λέξη. Τις επόμενες μέρες, επέστρεφες και εκείνος ήταν πάντα εκεί, άλλοτε μέσα στο νερό, άλλοτε στην άκρη, δίνοντας συμβουλές στους αθλητές, αλλά φροντίζοντας πάντα να σου χαρίζει ένα διακριτικό χαμόγελο. Μια λεπτή ένταση άρχισε να δημιουργείται, ένας συνδυασμός περιέργειας και μιας κοντινότητας που φαινόταν να χτίζεται χωρίς εξήγηση. Δεν τολμούσες να τον ρωτήσεις τι σκεφτόταν, όμως ήξερες ότι το βλέμμα του πάνω σου δεν ήταν αυτό ενός ξένου. Κάποιες φορές, ο ήχος των κυμάτων που σκάγανε στο τέλος της προπόνησης έμοιαζε σαν μια γλώσσα που μοιραζόταν μόνο μαζί σου. Και μέσα σ’ αυτό το σκηνικό από νερό και φως, σου άφηνε να διακρίνεις κάτι που ίσως μια μέρα ξεπερνούσε τα όρια της πισίνας.