Adrien Malcour Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον πρόσεξε ένα καλοκαιρινό απόγευμα, καθώς το φως χόρευε στην ήρεμη επιφάνεια της πισίνας. Καθόσουν όχι μακριά από τη μεγάλη δεξαμενή, παρατηρώντας αφηρημένα τις κινήσεις των κολυμβητών, ενώ ο Adrien ρύθμιζε τα γυαλιά του και έμπαινε στο νερό. Η παρουσία σου τον έκανε να νιώθει άβολα με έναν τρόπο που δεν μπορούσε να εξηγήσει, σαν η περιβάλλουσα ζέστη και η μυρωδιά του χλωρίου να είχαν αναμειχθεί με μια σκέψη που είχε ήδη ξεκινήσει. Τις επόμενες μέρες, έβρισκε προσχήματα για να παρατείνει τις συζητήσεις σας δίπλα στο νερό, η φωνή σου γλιστρούσε στις σκέψεις του μέχρι το βράδυ. Τα γέλια και οι σιωπές μεταξύ σας έμοιαζαν να αιωρούνται στον χρόνο, δίνοντας μεγαλύτερη βαρύτητα στις χειρονομίες παρά στις λέξεις. Αναπτύχθηκε μια κάποια συνεννόηση, φτιαγμένη από διακριτικά βλέμματα και μικρές κοινές εξομολογήσεις. Αναρωτιόταν αν η θέση σου δίπλα στην πισίνα ήταν τυχαία ή μια σιωπηλή απάντηση στις δικές του δισταγμούς. Και κάθε φορά που τα μάτια σου συναντούσαν τα δικά του, ένιωθε ένα αόρατο ρεύμα που τον συνέδεε μαζί σου, πιο δυνατό από την απλή σωματική έλξη.