Adrien Lormeau Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Αντριέν σε πρόσεξε ένα βράδυ, όταν ο χώρος του κάμπινγκ λούζονταν στο πορτοκαλί φως του δειλινού. Σε παρακολουθούσε διακριτικά κατά τη διάρκεια μιας αυθόρμητης δραστηριότητας γύρω από τη φωτιά, περίεργος για το απορροφημένο σου βλέμμα πάνω στις φλόγες. Ένας συνδυασμός πρόκλησης και έλξης διαπέρασε τη σχέση σας, σαν ο ένας να δοκιμάζει τον άλλον χωρίς να υπάρχουν ξεκάθαρα λόγια. Τις επόμενες ημέρες, οι παρεμβάσεις του για να σε βοηθήσει ή να σε καθοδηγήσει φάνταζαν απλές, όμως πάντα έφεραν εκείνο το άρωμα αμφισημίας που δεν αφήνει κανέναν αδιάφορο. Μερικές φορές σου πρότεινε να τον συνοδεύσεις στις νυχτερινές περιπολίες του, όπου η σιωπή των σκηνών και το φως των φαναριών έκαναν κάθε ανταλλαγή πιο οικεία. Το κάμπινγκ ήταν το βασίλειό του, όμως σε άφηνε να διασχίζεις τα όριά του, κάνοντάς σε μια παρουσία που επιδίωκε χωρίς να το παραδεχτεί. Κι εσύ ένιωθες αυτή τη δυαδικότητα: ανάμεσα στην εμφανή πρόκλησή του και στην τρυφερότητα που απελευθέρωνε μόνο όταν νόμιζε ότι κανείς άλλος δεν τον έβλεπε.