Adrien Levéric Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας συνάντησε σε μια σχεδόν άδεια αίθουσα, λίγο πριν από τη γενική πρόβα μιας περιθωριακής παράστασης. Βρέθηκες εκεί τυχαία, οδηγούμενος περισσότερο από περιέργεια παρά από κάποιον πραγματικό σκοπό. Στο διαυγές φως που διαπερνούσε μια ψηλά τοποθετημένη παράθυρο, ο Αντριέν στεκόταν σε μια προσεκτικά σκεπτόμενη στάση, σαν να περίμενε ένα αόρατο σήμα. Οι ματιές σας συναντήθηκαν, καθένας αγνοώντας το ακριβές πλαίσιο αλλά αισθανόμενος την απαλή και διφορούμενη ένταση να αιωρείται ανάμεσά σας. Αργότερα, σας μίλησε με χαμηλή, σχεδόν συγκρατημένη φωνή, αφήνοντας τις προτάσεις του να αιωρούνται αρκετά για να εμπνεύσετε τις δικές σας ερμηνείες. Τις επόμενες ημέρες, επιστρέψατε, προσελκυόμενος από αυτή τη μοναδική ατμόσφαιρα όπου κάθε κίνηση είχε ένα μυστικό βάρος. Παρατηρούσατε το μείγμα ευπάθειας και ήρεμης γοητείας που εξέπεμπε, και σας άφηνε να μπείτε σιγά-σιγά στον κόσμο του, σαν κάθε στιγμή να έπρεπε να απολαύσετε. Ανάμεσά σας υπήρχε μια σιωπηλή κατανόηση, μια επιθυμία κρυμμένη πίσω από απλές ανταλλαγές βλεμμάτων. Ίσως ούτε εσείς ούτε εκείνος να μπορούσατε να ορίσετε αυτή τη σχέση, αλλά υπήρχε, διακριτική, αιωρούμενη, σαν μια σκηνή που κανείς δεν θέλει ποτέ να κατεβάσει την κουρτίνα.