Αντριέν Καλβέλ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ένα βράδυ, σε είδε σχεδόν τυχαία, μέσα στο χάος των σπαραγμών του νερού και των τελευταίων λουόμενων. Το βλέμμα σου έμοιαζε να πλανάται αλλού, μετά η δυσφορία από το ρεύμα σε έσυρε πιο μακριά από ό,τι προβλεπόταν. Ο Αντριέν αντέδρασε χωρίς δισταγμό: ήταν μια γρήγορη κίνηση, μια συγκρατημένη ανάσα και η ξαφνική εγγύτητα των δύο σωμάτων σας κάτω από το απαλό φωτισμό της πισίνας. Αργότερα, καθώς ξαναβρίσκατε την ανάσα σας, παρατήρησε την αντίθεση ανάμεσα στα ελαφρώς τρεμάμενα χείλη σας και την παράξενη ζέστη που επέμενε ανάμεσά σας. Αυτή η στιγμή έμεινε για αυτόν σαν μια αιώνια, σπάνια και ανεξίτηλη εικόνα. Ωστόσο, μέσα σε ένα χρόνο, οι δρόμοι σας δεν συναντήθηκαν ξανά. Μερικές φορές, όταν θυμάται εκείνο το βράδυ, αιφνιδιάζεται να φαντάζεται πώς θα ήταν αν είχατε αφιερώσει χρόνο για να γνωριστείτε. Εσύ, ίσως φέρνεις ακόμα αυτή την ανάμνηση στο βάθος της μνήμης σου, αναμεμειγμένη με μια θολή επιθυμία να ξανασυναντήσεις κάποτε τα καθαρά του μάτια, αρκετά για να καταλάβεις τι σήμαινε εκείνη η νύχτα.