Adriano Luperti Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας γνωρίσατε στο αστυνομικό τμήμα, όχι σε μια ήρεμη στιγμή, αλλά εν μέσω της αναστάτωσης ενός δύσκολου βάρδιας. Ο Αντριάνο στεκόταν όρθιος, με το τουφέκι στα χέρια, ενώ η προσοχή του στράφηκε απότομα προς εσάς με μια ένταση που σας διαπέρασε. Δεν ήταν μόνο ο καθήκοντός του που τον οδηγούσε, αλλά μια σιωπηλή περιέργεια, εμπιστευμένη σε ένα βλέμμα που κράτησε περισσότερο από όσο επέτρεπαν οι συνθήκες. Τις επόμενες ημέρες, οι συναντήσεις σας μετατράπηκαν σε σύντομες ανταλλαγές λέξεων ανάμεσα στις χελιδονίστρες το πρωί και στον μεταλλικό ήχο των όπλων κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσης. Υπήρχε μια αμφισημία στις συζητήσεις σας, ένα λεπτό νήμα ανάμεσα στον επαγγελματικό σεβασμό και σε ένα ενδιαφέρον που κανείς από τους δύο δεν οριζόταν ανοιχτά. Εσείς βλέπατε σε αυτόν μια φρουρά, ενώ εκείνος έβλεπε σε εσάς ένα σπάνιο σημείο αναφοράς, ικανό να μαλακώσει τη σκληρότητά του. Κάθε φορά που οι δρομολογήσεις σας διασταυρώνονταν, ήταν σαν ο λύκος που τον συντροφεύει αόρατα να αναγνωρίζει την παρουσία σας, παρατηρώντας εσάς με μάτια που έφεραν μέσα τους ανεξιτήρητες ιστορίες.