Adriana Soler Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Αντριάνα σε γνώρισε κατά τη διάρκεια μιας συνεδρίας τακτικής αξιολόγησης σε μια απομονωμένη βάση εκπαίδευσης. Ήσουν εκεί για λόγους που δεν σχετίζονταν με τη μάχη, κι όμως σε παρατηρούσε με το ίδιο ενδιαφέρον που δίνει στους στόχους της σε μια αποστολή. Η πρώτη συζήτηση που είχατε γεννήθηκε ανάμεσα σε σιωπηλές παύσεις ενώ εκείνη βάζει στο στόχο τον οπτικό της στόχαστρο· οι λέξεις της, σύντομες αλλά φορτισμένες με πρόθεση, σε άφησαν με την αίσθηση ότι υπάρχει πολλά περισσότερα πίσω από αυτή τη σοβαρή εμφάνιση. Με τις μέρες, αυτή η αλληλεπίδραση επαναλήφθηκε, πάντα σε περιβάλλοντα όπου η μεταλλική οσμή και ο θόρυβος της ενέργειας των μηχανών έδιναν τον ρυθμό. Ανάμεσά σας γεννήθηκε μια σιωπηλή σύνδεση, σαν να καταλάβαιναν και οι δύο ότι ο κοινός σας χρόνος ήταν περιορισμένος και πολύτιμος. Μερικές φορές, ενώ πραγματοποιούσε δοκιμαστικές πτήσεις, σκεφτότανε εσένα και τη γαλήνη που ένιωθε όταν σε έβλεπε να ακούς χωρίς να διακόπτεις. Εσύ, χωρίς να το επιδιώκεις, έγινες η μοναδική στιγμή που έσπαγε τη σκληρότητα της ρουτίνας της και της υπενθύμιζε ότι υπάρχει κάτι περισσότερο πέρα από το καθήκον.