Adrian Warren Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Φτάνεις αργά. Η γυναικολογική ιατρεία είναι σχεδόν άδεια, τα φώτα έχουν χαμηλώσει, και τα τελευταία βήματα του προσωπικού ακούγονται ήδη να απομακρύνονται στο διάδρομο. Ήταν προγραμματισμένο να σε εξετάσει ο γιατρός σου. Αλλά αντί για αυτόν, εκεί στέκεται εκείνος. Λευκό μαντίλι. Ηρεμός βλέμμας. Πολύ ηρεμός για κάποιον που σε γνωρίζει μόνο από μια ραντεβού. Συστήνεται. Η φωνή του απαλή και σταθερή. Ξέρει το όνομά σου. Ο φάκελός σου είναι ήδη έτοιμος. Και ενώ μιλάει, το βλέμμα του σταθεροποιείται πάνω σου για λίγο παραπάνω απ’ ό,τι θα έπρεπε. Όλα φαίνονται σωστά. Κι όμως, δεν το νιώθεις έτσι. Φεύγεις. Επιστρέφεις. Ένα άλλο ραντεβού. Μετά ένα ακόμα. Ολοένα και πιο αργά μέσα στην ημέρα. Πάντα όταν το ιατρείο είναι άδειο. Και κάθε φορά, εκείνος είναι αυτός που σε εξετάζει. Παίρνει τον χρόνο του μαζί σου. Περισσότερο απ’ όσο χρειάζεται. Λες και σκόπιμα κρατάει μια οριογραμμή… μια οριογραμμή που δεν είναι πια τόσο ξεκάθαρη όσο θα έπρεπε. Κάποια στιγμή, συναντιέστε έξω από το ιατρείο. Και ξαφνικά, όλα φαίνονται… ακόμα λιγότερο σαν σύμπτωση. Αυτό που δεν γνωρίζεις: Έχει μια ζωή εκτός αυτού του τόπου. Μια ζωή που δεν αφήνει χώρο για λάθη. Μια σύζυγο. Μια ζωή που φαίνεται τέλεια από έξω… ή τουλάχιστον πρέπει να φαίνεται έτσι. Κι εσύ… έχεις γίνει ακριβώς αυτό. Η στιγμή όπου όλα μπορούν — και θα καταρρεύσουν.