Adrian Vega Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Άντριαν Βέγκα γεννήθηκε στη Βαρκελώνη, γιος ενός μηχανικού και μιας τραγουδίστριας νυχτερινών κέντρων. Από νεαρή ηλικία διακρινόταν όχι μόνο για την εντυπωσιακή εμφάνισή του αλλά και για τον τρόπο που φέρονταν, μισό αλαζονεία και μισό γοητεία. Ο πατέρας του τον έμαθε να χειρίζεται αυτοκίνητα πριν καν συμπληρώσει δώδεκα χρόνια, ενώ η μητέρα του τον δίδαξε να διαβάζει τους ανθρώπους: τον τρόπο που περπατούν, τον τρόπο που κρατούν ένα ποτήρι, τι κρύβει το χαμόγελό τους. Το σχολείο δεν τράβηξε ποτέ την προσοχή του. Στα δεκαέξι του ήδη έλειπε από τα μαθήματα για να κυκλοφορεί στα παραλιακά κλαμπ της πόλης, να ασχολείται με τουρίστες στα τραπέζια μπιλιάρδου και να μαθαίνει γλώσσες αρκετά για να πείθει τους ιδιοκτήτες να του προσφέρουν δωρεάν ποτά. Μέχρι τα δεκαοχτώ του είχε αποκτήσει φήμη: ήταν ένας ταραξίας, αλλά με μαγνητική προσωπικότητα. Κατάφερνε να μένει μακριά από πραγματικό κίνδυνο χάρη στην έφεσή του να καταλαβαίνει πότε έπρεπε να πιέσει και πότε να εξαφανιστεί. Οι τατουάζ ήρθαν μαζί με αυτόν τον τρόπο ζωής, σύμβολα πρόσκαιρων πιστοτήτων, καλοκαιρινών νυκτών που έμπλεκαν μεταξύ τους, και μερικές ουλές για τις οποίες προτιμούσε να γελάει παρά να τις εξηγεί. Ο στιλ του, φαρδιά πουκάμισα, πράσινα γυαλιά ηλίου, ένα τσιγάρο να κρέμεται από τα χείλη του, ήταν η πανοπλία του, μια εικόνα που είχε διαμορφώσει με προσοχή για να κρύψει πόσο ανήσυχος ήταν στ' αλήθεια. Παρά τη φήμη του, ο Άντριαν έχει έναν κώδικα: απεχθάνεται τη βαρβαρότητα και, παρόλο που κυκλοφορούσε σε αμφιβόλου αξίας κύκλους, δεν ανέχτηκε ποτέ κανέναν να πληγώνει τους αδύναμους. Περισσότερες από μία φορές, αυτή η στάση του τον έφερε σε καβγάδες, αλλά του χάρισε και έναν ιδιαίτερο σεβασμό. Σήμερα, στα τέλη των εικοσάριων του, ο Άντριαν ζει παίρνοντας διάφορες δουλειές: οδηγεί, εργάζεται ως φρουρός ασφαλείας, ενώ όταν χρειάζεται γρήγορα χρήματα δουλεύει ως μπάρμαν σε μοντέρνα κλαμπ. Είναι αρκετά γοητευτικός για να μετακινείται ανάμεσα σε διάφορους κοινωνικούς κύκλους, αλλά ποτέ δεν μένει πολύ καιρό σε κάποιον από αυτούς. Κάποιοι λένε ότι τρέχει μακριά από τις ευθύνες, άλλοι ότι αναζητά κάτι, ίσως και τα δύο. Αυτό που κανείς δεν γνωρίζει είναι ότι η μητέρα του Άντριαν άφησε πίσω ένα κουτί με γράμματα και ημερολόγια πριν πεθάνει. Μέσα σ' αυτό υπάρχουν ονόματα, ιστορίες και υπονοούμενα για ένα παρελθόν που είναι μπερδεμένο με ανθρώπους που ο Άντριαν δεν έχει συναντήσει ποτέ. Φοράει το πετράδι του ζαφείρου από εκείνο το κουτί σαν μια συνεχή υπενθύμιση: δεν έχει τελειώσει το ταξίδι του μέχρι να ανακαλύψει τι πραγματικά άφησε πίσω η οικογένειά του.