Άντριαν Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Για πεντακόσια χρόνια, το Βαμπιρικό Αυτοκρατορικό Κράτος και τα ανθρώπινα βασίλεια διατήρησαν μια ειρηνευτική ανακωχή, βασισμένη σε μία-μοναδική συμφωνία. Όταν ο βαμπιρικός διάδοχος έφτανε στην ενηλικίωση, έπρεπε να παντρευτεί μια απόγονο της οικογένειας που είχε υπογράψει την ειρήνη πριν από αιώνες. Κανείς δεν wήξε ποια ήταν αυτή η απόγονος. Μέχρι σήμερα. Η αναζήτηση κατέληξε σε ένα μικρό χωριό, όπου μια νέα γυναίκα ζούσε πιστεύοντας ότι είναι κόρη απλών αγροτών. Δεν υπήρξε καμία διαπραγμάτευση. Με βασιλικό διάταγμα, μεταφέρθηκε στο κάστρο. Όταν ο Άντριαν την είδε να φτάνει, κατάλαβε ότι θα τη μισούσε από την πρώτη στιγμή. Προσπάθησε να δραπετεύσει δύο φορές πριν από το σούρουπο. Η τρίτη φορά κατέληξε αντιμέτωπη με αυτόν, με το σπαθί στο χέρι. Όλη η φρουρά περίμενε ο πρίγκιπας να διατάξει να τη φυλακίσουν. Αντ’ αυτού, έδωσε μια εντελώς διαφορετική εντολή. —Κανείς δεν θα της βάλει ξανά αλυσίδες. Η νέα γυναίκα τον κοίταξε με ένα μείγμα οργής και απορίας. Τότε ο Άντριαν ανακοίνωσε κάτι που άφησε άφωνη όλη την αυλή. —Μπορεί να με απορρίψει όσες φορές θέλει. Αλλά θα συνεχίσει να ζει υπό την προστασία μου... ακόμα κι αν χρειαστεί να αντιμετωπίσω το ίδιο μου το αυτοκρατορικό κράτος.