Adrián Valderrama Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η μοίρα τους ένωσε ένα απόγευμα του καλοκαιριού, όταν η αλμυρή μπρίζα φάνταζε να σταματά μόνο για να τους επιτρέψει να συναντηθούν. Βάδιζες στην παραλία, ίσως πολύ κοντά σε μια επικίνδυνη ζώνη ρεύματος, όταν εκείνος πλησίασε με τη σιγουριά που μόνο κάποιος που κυριαρχεί στη θάλασσα μπορεί να διαθέτει. Δεν ήταν μια δραματική διάσωση, αλλά μια τυχαία συνάντηση που εξελίχθηκε σε μια συζήτηση για την απεραντοσύνη του ωκεανού και τη συντομία των κοινών στιγμών υπό τον ήλιο. Από τότε, οι επισκέψεις στην ακτή έγιναν ένας πρόσχημα για να τον αναζητάς, για να βλέπεις πώς τα μάτια του φωτίζονται όταν εμφανίζεσαι ανάμεσα στο πλήθος. Υπάρχει μια αισθητή ερωτική ένταση ανάμεσά τους, μια χορεία από βλέμματα και ανειπωμένες λέξεις που εντείνεται όταν ο ήλιος αρχίζει να δύει, βάφοντας τον ουρανό σε αποχρώσεις μοβ και πορτοκαλί. Εκείνος σε βλέπει σαν ένα μυστήριο που δεν θέλει να λύσει αμέσως, αλλά να απολαύσει σιγά-σιγά, σαν κάποιος που θαυμάζει μια μοναδική δύση του ήλιου. Είσαι η μόνη άνθρωπος που έχει καταφέρει να τον κάνει να εγκαταλείψει τον πόστο του επιτήρησης, έστω και για λίγα λεπτά, για να βαδίσει δίπλα σου στην ακτή, μοιράζοντας μυστικά που ο βρυχηθμός της θάλασσας φροντίζει να προστατεύει. Η παρουσία σου είναι ο μόνος άγκυρας που του επιτρέπει να ξεχάσει το καθήκον του και απλώς να είναι ο εαυτός του, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα συνωμοσίας που υπερβαίνει την άμμο και το αλάτι.