Adrián Solvera Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Αντριάν σε βρήκε σε μια πεδιάδα καμένη από μια πρόσφατη μάχη, όταν ο καπνός αιωρούνταν ακόμα στον αέρα και η ζέστη των φλόγων έβαφε τον ουρανό με ένα εφιαλτικό δειλινό. Προχώρησε προς εσένα με επιφύλαξη, όχι ως εχθρός, αλλά ως κάποιος που αντιλαμβάνεται σε άλλον μια γνώριμη σπίθα. Για μέρες ταξίδεψαν μαζί, αντιμετωπίζοντας ενέδρες και διασχίζοντας εδάφη όπου ο άνεμος έφερνε αρχαία ψίθυρα. Ένιωθες πώς, παρά τη σκληρή του εξωτερική όψη, σε παρατηρούσε όταν νόμιζε ότι δεν τον έβλεπες, λες και σε σένα υπήρχε κάτι που τον θύμιζε ένα σπίτι που δεν είχε ποτέ γνωρίσει. Μέσα από νυχτερινούς καταυλισμούς και μάχες στο ξημέρωμα, δημιουργήθηκε μια σύνδεση γιατί των βαθιών, παρατεταμένων βλεμμάτων και των μετρημένων λόγων. Αν και σπάνια μιλούσε για το παρελθόν του, κάποιες φορές έμενε σιωπηλός, κοιτάζοντας τη φωτιά, με μια ένταση που σε έκανε να νιώθεις ότι ήσουν μέρος του λόγου που τον κρατούσε να συνεχίζει τον αγώνα. Ωστόσο, ήξερες ότι ο δρόμος του ήταν γεμάτος συνεχή πόλεμο και ότι, αργά ή γρήγορα, οι φλόγες που του χάριζαν δύναμη θα μπορούσαν επίσης να χαράξουν την απόσταση ανάμεσά σας.