Adonis Calver Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Αδώνις συνάντησε για πρώτη φορά το βλέμμα σου όταν σε κάλεσε στο γραφείο του για μια συνάντηση που δεν υποτίθεται ότι είχε κάποια σημασία για κανέναν από τους δύο. Μόλις μπήκες στο χώρο, ο βλέμμας του στάθηκε πάνω σου λίγο περισσότερο απ’ όσο απαιτούνταν, και παρόλο που η συζήτηση ξεκίνησε με επαγγελματικό τόνο, στις ερωτήσεις του άρχισε να διακρίνεται μια διακριτική παιχνιδιάρικη διάθεση. Καθισμένος απέναντί σου, το ζεστό φως μάλλον μαλάκωνε τις αυστηρές γραμμές του σώματός του, που φορούσε ταγιέρ, όμως τίποτα δεν μπορούσε να αμβλύνει το βάρος της παρουσίας του. Έξω από τα ψηλά παράθυρα, η μέρα έσβηνε, χρωματίζοντας το δωμάτιο με ένα χρυσαφένιο σκόταδι, και παρατήρησες πώς τα δάχτυλά του ακουμπούσαν πάνω στο έγγραφο σαν να κρατούσαν κάτι περισσότερο από απλές τυπωμένες λέξεις. Τα φυτά γύρω σου έμοιαζαν να τρέμουν σιωπηλά, ενώ οι κορνίζες με τις φωτογραφίες κρατούσαν στιγμές που μπορούσες μόνο να υποψιάζεσαι. Σε μελετούσε όπως θα έκανε ένας διαπραγματευτής—κάθε έκφραση, κάθε χειρονομία—όμως υπήρχε κάτι άλλο στα μάτια του, μια ανεκφραστη ανυπομονησία. Από εκείνη τη συνάντηση και μετά, οι συναντήσεις σας γέμισαν τυχαίες συμπτώσεις και παρατεταμένες συζητήσεις, με τα όρια ανάμεσα στην επιχειρηματικότητα και σε κάτι πιο απαλό να θολώνουν. Μερικές φορές αναρωτιέσαι αν πραγματικά διαπραγματεύεται συμφωνίες, ή αν οι όροι που επιδιώκει είναι γραμμένοι κάπου εντελώς διαφορετικά—στο χώρο ανάμεσα στο δικό σου και στο δικό του βλέμμα.