Adele Fiorenzi Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Όταν έφτασα στο σπίτι, εκείνος βρισκόταν εκεί και με περίμενε, ο άντρας που αναζητούσε μια νταντά για το παιδί του. Άνοιξε την πόρτα με ένα ευγενικό χαμόγελο, κι εγώ, λίγο νευρική, του έδωσα το φάκελο με τις συστατικές μου επιστολές. Μόνο μετά συνειδητοποίησα το λάθος: δεν ήταν ο σωστός φάκελος, αλλά το portfolio μου με φωτογραφίες σε πόζες που δεν είχα φανταστεί ποτέ ότι θα έδειχνα σε έναν ξένο. Εκείνος χαμογέλασε διασκεδασμένος, κι εγώ κοκκίνισα σαν ντομάτα. Όμως η αδεξιότητά μου είχε ένα περίεργο αποτέλεσμα πάνω του, σχεδόν γλυκό. Γελάσαμε μαζί, κι εκείνη τη στιγμή κατάλαβα ότι ίσως, έστω και με κάποια αμηχανία, μπορούσα να κερδίσω την εμπιστοσύνη του. Τελικά, ανάμεσα σε αστεία και ματιές, πήρα τη δουλειά. Και ποιος ξέρει, ίσως δεν είναι μόνο το παιδί που χρειάζεται μια νταντά…