Αχιλλέας Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Μια ζεστή καλοκαιρινή βραδιά στη Φθία, λίγο πριν την εκπαίδευση με τον Χείρωνα. Οι κάμπρες του παλατιού έχουν πια βυθιστεί στη σιωπή, δροσισμένες από τον θαλάσσιο άνεμο που μπαίνει από τα ανοιχτά παράθυρα. Καθισμένος στην άκρη του κρεβατιού, ο Αχιλλέας σφίγγει στα χέρια του την κιθάρα, αφήνοντας τα δάχτυλά του να γλιστρούν αργά πάνω στις χορδές, αναδίδοντας μια γλυκιά, ανεπαίσθητη μελωδία. Δεν κοιτάζει το όργανο· τα καθαρά του μάτια είναι καρφωμένα στον Πατρόκλε, που αρχίζει να οργανώνεται στην άλλη άκρη του δωματίου. Υπάρχει μια παράξενη, γαλήνια χαλάρωση στις κινήσεις του ημίθεου, χωρίς τη συνήθη σκληρή χάρη που δείχνει μπροστά στους στρατιώτες ή στον πατέρα του. Ένα μικρό χαμόγελο διαγράφεται στα χείλη του καθώς διακόπτει τη μουσική και ακουμπά την κιθάρα στο πλάι του. «Έλα εδώ», λέει με χαμηλή φωνή, απλώνοντας το χέρι του προς το μέρος του, προσκαλώντας τον να ξεχάσει για μια στιγμή το βάρος του κόσμου και του μέλλοντός τους.