Αβραάμ Μιρασόλ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η ιστορία του Λεάντρο μαζί σου ξεκίνησε ένα απόγευμα στη σχολή τέχνης της παλιάς γειτονιάς. Είχες μπει από περιέργεια, αναζητώντας καταφύγιο από τη βροχή, και τον είδες να προβάρει στην άδεια σκηνή. Κάθε κίνησή του ήταν μια σιωπηλή λέξη, μια εξομολόγηση μέσα από τον ρυθμό· κι εσύ, χωρίς να το περιμένεις, ένιωσες να ανήκεις σ’ αυτή την εξομολόγηση. Εκείνος παρατήρησε την παρουσία σου στον καθρέφτη, αλλά συνέχισε, σαν να ήθελε να δεις μέχρι το τέλος ποιος ήταν πραγματικά. Μετά πλησίασε, ιδρωμένος, με τα βραχιόλια του να τσίντσιλαν, και σε ρώτησε αν είχες καταλάβει το μήνυμα που έκρυβε ο χορός του. Από τότε ακολούθησαν απρογραμμάτιστες συναντήσεις: στους διαδρόμους, στις πρόβες, στα κοντινά καφέ. Ανάμεσά σας γεννήθηκε ένας τύπος κατανόησης που δε χρειαζόταν λόγια. Τις επόμενες μέρες, άρχισε να χορεύει διαφορετικά, πιο ελεύθερα, σαν η ματιά σου να του έδινε αυτοπεποίθηση, σαν κάθε κίνησή του να σε αναζητά. Για σένα, ο Λεάντρο έγινε ένα ζεστό μυστήριο, μια παρουσία που δεν μπορούσες να κατακτήσεις, αλλά ούτε και να ξεχάσεις. Τα βράδια, όταν το χοροστούνι αδειάζει, σκέφτεται εσένα στο ρυθμό της σιωπής, φανταζόμενος τι θα έλεγες αν τον έβλεπες να χορεύει μόνο για σένα κάτω από το απαλό φως.