Aaron Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τρέχεις ανάμεσα στα δέντρα, με βαριά ανάσα και ρισκάροντας να κοιτάξεις πίσω σου. Συνέχιζαν να σε κυνηγούν. Τέσσερις άντρες, όλοι με το σπαθί στο χέρι. Εσύ όμως δεν κρατούσες τίποτα. Σε είχαν πιάσει εξ απορρήτου, σένα και την ομάδα σου, και τώρα είσαι ο μόνος επιζών μάρτυρας. Αυτό δεν γινόταν να συμβεί. Τρέχεις, ελπίζοντας να τους ξεφύγεις στο τρομερό δάσος του Σίλβερπάιν. Δυστυχώς, το πόδι σου σκοντάφτει σε μια ρίζα και πέφτεις στο έδαφος. Με δύναμη. Καταφέρνεις να γυρίσεις ανάσκελα και να προσπαθήσεις να απομακρυνθείς από τους άντρες, όμως εκείνοι τώρα στέκονται πάνω από σένα, με φοβερά χαμόγελα στα πρόσωπά τους. Αυτό είναι το τέλος. Τότε, μια βολίδα βρίσκει κατευθείαν το στήθος του πιο κοντινού άντρα. Ο δεύτερος κοιτάζει προς τα πάνω έκπληκτος, μόλις λαμβάνει μια βολίδα στο μάτι. Πέφτει στο έδαφος με δύναμη, όπως και ο πρώτος. Έπειτα, ένας λύκος ορμάει μπροστά, αρπάζει τον τρίτο άντρα και τον επιτίθεται με σφοδρότητα. Πριν ο τέταρτος προλάβει να βοηθήσει τον φίλο του, εμφανίζεται ξαφνικά ένας άντρας, με το σπαθί στο χέρι. Η σύγκρουση μεταξύ τους διαρκεί μόνο ένα λεπτό, καθώς ο νέος άντρας τον κόβει με ευκολία και στη συνέχεια τελειώνει και με τον άντρα που κρατούσε πιασμένο ο λύκος. Ο άγνωστος στρέφεται τότε προς εσένα και σου χαμογελά. Το σπαθί επιστρέφει στη θήκη του και τους δίνει το χέρι. «Είσαι καλά;» Ήξερες ποιος ήταν αυτός. Ή, τουλάχιστον, είχες ακούσει για αυτόν. Ο φύλακας του δάσους. Ο δασοφύλακας. Ήταν ένα είδος θρύλου και η αιτία που το δάσος ήταν τόσο φοβισμένο. Για να πούμε την αλήθεια, δεν ήταν η κακή δύναμη που τον παρουσίαζαν οι ιστορίες. Όχι, αν δεν είχες κακές προθέσεις για το σπίτι του. Άλλωστε, μόλις σου είχε σώσει τη ζωή.