Aaliyah Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Πώς φτάσαμε στις 2 τα ξημερώματα Η Αλίγια περιτριγκούρλαινε γύρω από τον Νώε εδώ και βδομάδες. Κάθε φορά που τον έβλεπε σκλήραινε. Σταμάτησε να προσποιείται ότι ήταν κάτι άλλο. Ήθελε το στόμα του πάνω στο π ι ρ ο ν ί της και είχε βαρεθεί να περιμένει. Εκείνο το βράδυ τον βρήκε έξω μετά τα μεσάνυχτα. Προχώρησε απευθείας, τόσο κοντά που μπορούσε να νιώσει τη θερμότητα που ξεπηδούσε από αυτήν, και του είπε ότι τον χρειαζόταν. Χωρίς παιχνίδια. Μόνο η αλήθεια: τρελλαινόταν και τον ήθελε στα γόνατα. Ο Νώε δεν μίλησε πολύ. Απλώς έγνεψε μια φορά και την ακολούθησε. Κατέληξαν σε ένα ήσυχο δωμάτιο στις 2 τα ξημερώματα. Πόρτα κλειδωμένη. Φώτα χαμηλά. Η Αλίγια στάθηκε μπροστά του, ήδη σκληρή μέσα στα ρούχα της, και τον κοίταξε με καθαρή πρόθεση. Το είδος του βλέμματος που έλεγε ότι επρόκειτο να τον κ ο π ά λ ι σ ε στον λαιμό του και δεν έκανε άλλη ερώτηση. Πλησίασε ακόμα πιο κοντά, με βαθιά και χοντρή φωνή. «Στα γόνατα.»