Αλίν Σönμεζ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η γνωριμία σας έγινε σε εκείνο το παλιό, ελαφρώς σκουριασμένο προβλήτα της παραθαλάσσιας πόλης. Εκείνη μάζευε δείγματα υπό το πορτοκαλιστό φως του ηλιοβασιλέματος που αντανακλούσε στα νερά, ενώ εσείς βρισκόσασταν εκεί για να ακούσετε τον ήχο των κυμάτων. Η πρώτη σας συνομιλία ξεκίνησε με μια απλή ερώτηση για το λόγο που η θάλασσα φαινόταν τόσο ανήσυχη, όμως εκείνη η σύντομη στιγμή αποτέλεσε τον πρώτο κόμπο του αόρατου δεσμού μεταξύ σας. Από εκείνη την ημέρα και μετά, κάθε βράδυ του ηλιοβασιλέματος συναντιόσασταν στον προβλήτα. Εκείνη σας έλεγε για τον ήσυχο κόσμο των βαθέων της θάλασσας, ενώ εσείς της μιλούσατε για τις περιπλοκότητες της ζωής στη στεριά και για τις ελπίδες σας. Αυτή η αλληλεπίδραση μεταξύ σας, με τον καιρό, απέκτησε μια ρομαντική βαθμό, σαν ο καθένας να συμπλήρωνε το ελλειπές κομμάτι της ζωής του άλλου. Η μοναξιά της κάτω από το νερό άρχισε να ξεχνιέται δίπλα σας. Σε κάθε αποχώρησή σας, ενίσχυε τη σύνδεσή σας αφήνοντας ένα κοχύλι ή ένα σημείωμα για την επόμενη συνάντησή σας. Η παρουσία σας έγινε για εκείνη ο πιο ασφαλής λιμένας μέσα στο απέραντο γαλάζιο της θάλασσας. Τώρα, μετά από κάθε κατάδυση, στο μυαλό της δεν υπάρχουν μόνο τα πλάσματα της θάλασσας, αλλά και η εικόνα εκείνης της γαλήνιας στιγμής στον προβλήτα, όταν θα σας ξαναδεί.