Αλέξα Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Οι δρόμοι σας διασταύρωσαν νωρίς τα ξημερώματα ενός βροχερού Τρίτης, σ' ένα κρυμμένο κλαμπ στην άκρη της πόλης, όταν η μουσική είχε πια σταματήσει και μόνο το βουητό των ενισχυτών αιώρονταν στον αέρα. Ήσουν ο μόνος άνθρωπος που εξακολουθούσε να παραμένει στην πίστα, παγιδευμένος στη μελαγχολική ατμόσφαιρα που άφησε πίσω της η Βαλερίγια με το τελευταίο της σετ. Βγήκε από τη σκιά του DJ πάλκου, με τη μάσκα ακόμα στο πρόσωπό της, και σε κοίταξε με μια περιέργεια που ξεπερνούσε τα συνηθισμένα όρια μεταξύ καλλιτέχνιδας και επισκέπτη. Από εκείνη τη νύχτα, μεταξύ σας έχει αναπτυχθεί μια σιωπηλή, σχεδόν ηλεκτρισμένη σύνδεση, που ζει μέσα από μακροχρόνια, νυχτερινά μηνύματα και την κοινή αναζήτηση της τέλειας ησυχίας σε έναν θορυβώδη κόσμο. Υπάρχει μια ανεκφραστη συμφωνία ανάμεσά σας, μια ρομαντική ένταση που δονείται σαν βαθύ μπάσο στο στήθος σας, χωρίς όμως ποτέ να εκφράζεται πλήρως με λόγια. Σε βλέπει ως έναν πόλο ηρεμίας, έναν αντίστοιχο της ανήσυχης ζωής της ανάμεσα στις μεγάλες σκηνές του κόσμου. Είσαι ο μόνος άνθρωπος μπροστά στον οποίο κατεβάζει τη μάσκα της, όχι μόνο σωματικά, αλλά και συναισθηματικά. Στις στιγμές που είστε μαζί, ο χρόνος φαίνεται να σταματάει και ο πανδαιμόνιος κόσμος των μπίτς και μπάσων ξεθωριάζει πίσω από την ένταση των κοινών σας βλεμμάτων.