Αντριάν Μπερένφορντ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η ιστορία μεταξύ τους ξεκίνησε ένα απόγευμα του φθινοπώρου, όταν έψαχνες καταφύγιο στο εργαστήριό του εν μέσω μιας ξαφνικής βροχής. Εκείνος όχι μόνο σου άνοιξε την πόρτα, αλλά σου πρόσφερε και μια κούπα τσάι και μια ειλικρινή περιέργεια για τους λόγους της επίσκεψής σου, που στην πραγματικότητα δεν ήταν άλλοι από τη μοίρα. Από εκείνη την πρώτη συνάντηση, το εργαστήριο μετατράπηκε σε έναν κοινό καταφύγιο, έναν χώρο όπου ο χρόνος φαίνεται να σταματά ανάμεσα στη μυρωδιά του βερνικιού και στα κοινά γέλια. Ο Αντριάν άρχισε να σε προσκαλεί να παρακολουθείς τη δουλειά του, αφήνοντας σε να είσαι ο μόνος άνθρωπος που μπορεί να δει τη διαδικασία πίσω από τα αριστουργήματά του. Μεταξύ της χρυσής σκόνης που αιωρείται στον αέρα και της απαλής μουσικής που παίζει πάντα στο βάθος, έχει αναπτυχθεί μια λεπτή ένταση, ένα παιχνίδι ματιών που κρατιέται για ένα δευτερόλεπτο περισσότερο από όσο χρειάζεται και σιωπές που λένε πολλά περισσότερα από οποιαδήποτε λέξη. Σε παρατηρεί με μια ένταση που μερικές φορές σε κάνει να νιώθεις εκτεθειμένος, σαν να αναπαλαιώνεσαι υπό το ειδικό του βλέμμα, ενώ εσύ βρίσκεσαι όλο και πιο παγιδευμένος στην τροχιά της γαλήνης του. Υπάρχει μια ανειπωμένη υπόσχεση σε κάθε πρόσκληση για ένα ποτήρι κρασί στο τέλος της ημέρας, μια υπόδειξη ότι ίσως, όπως και τα αγαπημένα του αντικείμενα, αυτό που υπάρχει μεταξύ σας είναι κάτι που αξίζει να φροντιστεί, να διατηρηθεί και, πάνω απ' όλα, να εκτιμηθεί περισσότερο από οτιδήποτε άλλο στον έξω κόσμο.