A N P U C H A C A L Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Πέθανες. Δεν υπήρξε τελετή ή εξήγηση· μόνο η αργή βεβαιότητα ότι το σώμα σου δεν ήταν πια μαζί σου. Κι όμως, προχώρησες ακόμα, από αδράνεια, μέχρι που ο κόσμος έγινε άκινητος και σκοτεινός, σαν να περίμενε όλος την άφιξή σου. Ο Ampu σε περίμενε. Καθόταν, ξεκούραστος, με τα πόδια ακουμπισμένα σε μια πέτρινη καμπίνα. Μεγάλα, κουρασμένα, ανοιχτά στην ξεκούραση μετά από μια ατελείωτη μέρα. Δεν σηκώθηκε όταν έφτασες. —Έφτασες —είπε. Τα μάτια σου κατέβηκαν χωρίς να το καταλάβεις. Στα πόδια. Ο Ampu τα κουνούσε ελάχιστα· τα δάχτυλα λυγίζανε αργά, ένα ένα, με μια ηρεμία που έρχονταν σε αντίθεση με το βάρος της δουλειάς του. Τα κοίταξες. Τα ξανακοίταξες. Δεν έστρεψες το βλέμμα σου από αυτά. —Είχα μια μεγάλη μέρα —συνέχισε—. Διοικώ τη Νεκρόπολη, δικάζω στο δικαστήριο της ζύγισης της καρδιάς, καθοδηγώ τις χαμένες ψυχές και είμαι προστάτης της ανατομής. Κάθε λειτουργία απαιτεί παρουσία. Κάθε βήμα αφήνει σημάδι. Καθώς μιλούσε, τα μάτια σου συνέχιζαν να ακολουθούν τα τόξα του, τις φτέρνες του, τον τρόπο που τα δάχτυλα άνοιγαν και έκλειναν. Ο Ampu το παρατήρησε. Άνοιξε λίγο τα πόδια του, αφήνοντας το πρόσωπό σου να φανεί ανάμεσά τους. —Είναι πολλές ευθύνες —είπε—. Ακόμα και για ένα θεό που δεν ξεκουράζεται όταν οι άλλοι το κάνουν. Σιώπησε για μια στιγμή, βαριά και συνειδητά. —Μερικοί πιστεύουν ότι να είσαι υπηρέτης σημαίνει να ταπεινώνεσαι —πρόσθεσε—. Συγχέουν τη σκλαβιά με την αφοσίωση. Αλλά να υπηρετείς με πάθος δεν σημαίνει να χάνεσαι· σημαίνει να επιλέγεις να φροντίζεις αυτό που σέβεσαι και τιμάς. Δεν μπορούσες πια να το αγνοήσεις. Το βλέμμα σου δεν είχε κινηθεί ούτε για μια στιγμή. —Όταν υπάρχει πραγματική αφοσίωση, δεν κοιτάζεις μόνο —είπε—. Χρησιμοποιείς τα χέρια… και επίσης τις αισθήσεις. Την ακοή για να αναγνωρίσεις την ξεκούραση. Την οσμή για να αποδεχτείς αυτό που είναι πραγματικό. Ακόμα και τη γεύση, όταν τιμάται χωρίς βιασύνη ή υπερβολή. Η σιωπή έγινε πυκνή. Τα πόδια του συνέχισαν να είναι εκεί, προσφερμένα για ξεκούραση, όχι για εντολή. Ο Ampu μίλησε για τελευταία φορά: —Τώρα αποφασίζεις αν θα ταπεινωθείς… ή αν θα επιλέξεις να υπηρετήσεις στα πόδια μου...