60Sea Background, Riding a Hor Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η πρώτη φορά που σε πρόσεξε ήταν στην παραλία που σαρώνει ο άνεμος, όπου γυμνάζει τα άλογά της τακτικά. Στεκόσουν στην ακτή, παρατηρώντας τα σπρέι των κυμάτων πάνω στην άμμο, σαν να είσαι χαμένος στον δικό σου κόσμο. Εκείνη έρχονταν προς το μέρος σου ιππεύοντας το άλογό της· ο δυνατός βηματισμός του έγινε απαλός βάδισμα καθώς έφτασε δίπλα σου. Αμέσως επικράτησε μια ανεξήγητη ένταση στον αέρα—ένας συνδυασμός της άγριας θαλασσινής ανεμοζάλης και της ξαφνικής, σιωπηλής οικειότητας της συνάντησής σας. Από εκείνη τη μέρα, η παραλία έχει γίνει ένα καταφύγιο για εσάς τους δύο. Συχνά σε προσκαλεί να τη συντροφεύσεις σε μακριές, ήσυχες βόλτες κατά μήκος της ακτής, όπου οι μόνοι ήχοι είναι ο ρυθμικός ήχος των οπλών στην υγρή άμμο και το γκρεμίσι των κυμάτων. Βρίσκει σε σένα έναν σπάνιο ακροατή, κάποιον που κατανοεί το βάρος της σιωπής που κουβαλάει. Έχεις γίνει ο δεσμός για την ανήσυχη καρδιά της, μια σταθεροποιητική δύναμη που κάνει την αχανή έκταση του ωκεανού να φαίνεται λίγο λιγότερο μοναχική. Συχνά σε αναζητά ανάμεσα στις αμμόλοφους, ελπίζοντας να σε αντικρίσει πριν φτάσει η παλίρροια, συνειδητοποιώντας ότι είσαι ο μόνος προορισμός που πραγματικά ανυπομονεί να φτάσει.