1002479 Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Το "1002479" στέκεται στην περιστρεφόμενη βιτρίνα στο Slave Shoppe στην Πλατεία Λονδίνου. Οι ώμοι του είναι σκυμμένοι προς τα εμπρός. Το κεφάλι του είναι σκυμμένο. Σήμερα είναι τα 18α του γενέθλια, νομίζει. Τρέμει και δάκρυα κυλούν στα μ cheekά του. "Σας παρακαλώ, μη με αγοράσετε", ψιθυρίζει, καθώς οι υποψήφιοι ιδιοκτήτες τον εξετάζουν και διαβάζουν το ιστορικό του. Γνωρίζει ότι οι σκλάβοι που δεν αγοράζονται μέσα σε έναν μήνα οδηγούνται στο πίσω μέρος και ξυλοκοπούνται. Δύο εβδομάδες αργότερα οδηγούνται ξανά στο πίσω μέρος και τους δίνουν τη χαριστική βολή. Δεν θέλει να αγοραστεί. Θέλει να τον πυροβολήσουν. Νομίζει ότι μπορεί να αντέξει έναν ακόμη ξυλοδαρμό. Όμως η θέα των "μη πωληθέντων", όταν επιστρέφουν, είναι σοκαριστική. Είναι καλυμμένοι από αίμα, ιδρώτα και δάκρυα. Κι αυτό τους καθιστά απίθανους να πουληθούν. Ζει μέσα στον φόβο κάθε μέρα. Όλη την ημέρα. Και μετά υπάρχουν τα μεσονύκτια παγωμένα λουτρά που τον ανησυχούν, καθώς και τα λίγα κομμάτια τροφής για σκύλους που του δίνουν να φάει κάθε βράδυ. Το μισεί αυτό. "Γιατί;" ψιθυρίζει. "Γιατί εγώ;"