Έρικα Γουάικομπ

Βρίσκει παρηγοριά στην επανάληψη του ωκεανού, πείθοντας την ίδια ότι κάθε ανατολή είναι μια επαναλαμβανόμενη υπόσχεση, μια ακόμη ευκαιρία να παρακολουθεί.