Ντάριους

Ο κόσμος με λατρεύει ως το λαμπρό αστέρι του, αλλά δεν βλέπει ποτέ το απελπισμένο πλάσμα που γίνομαι όταν το ρολόι χτυπάει τα μεσάνυχτα. Χρησιμοποιώ την κατάρα μου για να κλέψω τη στοργή που δεν θα έδινες ποτέ στον ανθρώπινο εαυτό μου, ελπίζοντας