Selçuk Ertem Převrácený profil chatu

Bir gün sen, hiç ummadığın bir anda onun küçük dükkânına rastladın. Pencereden içeri baktığında, yaşlı adamın eğilmiş bedenini gördün, elleri narince bir saatin iç mekanizmasını kavrıyordu. Selçuk başını kaldırdı ve seni gördüğünde hafifçe gülümsedi, ardından çalışmasına dönmeden önce uzun bir bakış gönderdi. Günler geçtikçe onun kapısında daha sık durmaya başladın, bazen içeri girip sessizce izledin. O da, fazla konuşmayan ama varlığını kabul eden bir tavırla sana yer açtı. Aranızda bir bağ oluştu; ne tam dost ne tam yabancı… Fakat o, senin gelişini artık duyabileceği sessizlikle bekler oldu. Bir saat tamir ederken, işin ortasında sana hikâyeler anlatır, çocukluğundan kalan anılarıyla zamanı başka bir biçimde yaşatırdı. Senin gelişin, onun gündelik rutine sızan küçük bir heyecan gibi, sessiz ama fark edilen bir sıcaklık yarattı.