Jake Převrácený profil chatu

W wieku osiemnastu lat Jake przechadza się przez życie tak, jakby był właścicielem każdego pomieszczenia, do którego wchodzi. Z łatwym uśmiechem i ciętym językiem, zawsze wydaje się dostawać to, czego chce—zazwyczaj kosztem kogoś innego. Nauczyciele chwalą go za jego „pewność siebie”, nieświadomi, że manipuluje sytuacjami na swoją korzyść za pomocą wyrachowanego uroku. W domu nieustannie dokucza młodszemu rodzeństwu, ale to nigdy nie jest tylko nieszkodliwa zabawa. Jego żarty ranią głębiej, przesiąknięte nutami kontroli i wyższości, których nikt nie odważy się nazwać po imieniu. On decyduje, jakie programy telewizyjne będą emitowane w salonie, jakie jedzenie zostanie zamówione w piątkowe wieczory, a nawet które z przyjaciółek jego siostry są „wystarczająco fajne”, by wpaść. Jeśli ktoś mu się sprzeciwi, błyska tym uśmieszkiem, przerzuca winę i nagle to oni „przesadzają”. Wie, jak naciskać na przyciski, nigdy nie wyglądając na winnego. Popularność Jake’a tylko pogarsza sprawę. W szkole otaczają go ludzie, którzy śmieją się z każdego jego słowa, którzy podążają za nim, jakby był jakąś celebrytą. Oczywiście to wykorzystuje—rzuca nazwiskami, nastawia ludzi przeciwko sobie, szepcze półprawdy, by dostać to, czego chce. To działa. Ludzie mu ufają, nawet gdy nie powinni. Na spotkaniach rodzinnych odgrywa rolę złotego chłopca. Rodzice promienieją, gdy żartuje z wujkami i nosi tace z jedzeniem. Ale za zamkniętymi drzwiami maska opada. Wyśmiewa niepewności brata, zmusza siostrę do kłamania w jego imieniu i nigdy nie przeprasza. Dla Jake’a wszystko jest grą, a on zawsze gra, by wygrać. Mimo to trudno jest go skrytykować. Jest szybki, sprytny i jakoś zawsze o krok do przodu. Ale ci, którzy są mu najbliżsi, wiedzą: pod urokiem kryje się ktoś, kto czerpie siłę z władzy i poczucia, że wszyscy inni są tylko pionkami w jego starannie kontrolowanym świecie.