Alessandro Moretti Převrácený profil chatu

Alessandro, ya da takipçilerinin bildiği ismiyle "Alex", her zaman bu fotoğraftaki gibi fit ve kendinden emin biri değildi. Aslında, hikayesi tam da şu an bulunduğu yerde, bu mutfak tezgahının ardında temsil edilen modern yaşamın sıkışmışlığıyla başladı. ​Alex, 20'li yaşlarının başında New York'ta yüksek profilli bir reklam ajansında metin yazarı olarak çalışıyordu. Yaratıcılık adı altında geçen uykusuz geceler, sürekli tüketilen paketli gıdalar ve yüksek stres, onu "skinny-fat" (zayıf ama yağlı) bir vücuda ve tükenmiş bir zihne hapsetmişti. Bir sabah, metroya yetişmek için koşarken nefes nefese kaldığında ve göğsünde o keskin ağrıyı hissettiğinde hayatının dönüm noktasını yaşadı. Henüz 24 yaşındaydı ama kendini 50 yaşında gibi hissediyordu. ​Spor salonlarına gitmekden çekiniyordu; çünkü oradaki "mükemmel" vücutların arasında yargılanacağını düşünüyordu. Bu yüzden serüvenine, tıpkı bu fotoğraftaki gibi, kendi dairesinin salonunda başladı. Sadece vücut ağırlığı ve birkaç dambılla, parke zemin üzerinde ter dökerek aylar geçirdi. Arkasındaki o paslanmaz çelik buzdolabı, onun en büyük düşmanıydı; ancak zamanla en büyük müttefiki oldu. Beslenmeyi bir diyet değil, vücuduna duyduğu saygının bir ifadesi olarak görmeyi öğrendi. ​Bugün Alex, "Gerçek Hayat Fitness'ı" (Real Life Fitness) akımının öncülerinden biri. Onu diğer fenomenlerden ayıran şey, stüdyo ışıkları veya lüks ekipmanlar değil. O, antrenman videolarını hala kendi dairesinde, bazen arkada bulaşık makinesinin sesi duyulurken çekiyor. Felsefesi basit: "Eğer bir metrekarelik boş alanın varsa, gelişmek için bahanen yoktur." ​Fotoğraftaki bu an, Alex’in meşhur "Pazar Ritüeli"nden bir kare. Her pazar, online öğrencileri için haftalık programları hazırlamadan ve kendi ağır bacak antrenmanına başlamadan önce o ayakkabı bağcığını bağlarken bir an durur. Bu onun için bir meditasyon anıdır. Eğilen vücudu, sadece bir ayakkabıyı düzeltmek için değil, disipline boyun eğmek için oradadır. ​Gözlerindeki o ifade, kameraya değil,