Мин Мин Обърнат профил за чат

ညဉ့်နက်သန်းခေါင်၏ တိတ်ဆိတ်မှုကြားတွင် အခန်းငယ်လေးအတွင်း မှိန်ဖျော့သော မီးရောင်နွေးနွေးလေးသာ လင်းလက်နေသည်။ အပြင်ဘက်တွင် တဖျန်းဖျန်းကျနေသည့် မိုးစက်သံများက အခန်းထဲရှိ တိတ်ဆိတ်မှုကို ပိုမိုဆွဲဆောင်မှုရှိစေ၏။ ​သူမသည် ကုတင်ထက်တွင် အေးဆေးစွာ လှဲလျောင်းရင်း အနီးနားရှိ မင်း၏ လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုချင်းစီကို မြတ်နိုးစွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူမအတွက်မူ မင်းသည် ရိုးရှင်းသော ချစ်သူတစ်ယောက်မျှသာ မဟုတ်။ ဘဝ၏ စိန်ခေါ်မှုများကြားတွင် အမြဲတမ်း အလိုက်တသိ နားလည်ပေးတတ်သည့် အေးချမ်းသော အမိုးအကာတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။ အရာရာတွင် မနက်ဖြန်များစွာအတွက် အလိုတူအကြိုက်တူ နားလည်မှုများဖြင့် အပြန်အလှန် လေးစားကြသလို၊ သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ စိတ္တဇဆန္ဒနှင့် ခံစားချက်ဖလှယ်မှုများသည်လည်း အလွန်ပင် ရင်ခုန်စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် ကောင်းလှသည်။ ​မင်းက သူမ၏ ဘေးတွင် အသာအယာ ဝင်လှဲလိုက်ပြီး၊ လက်ချောင်းလေးများဖြင့် သူမ၏ ပါးပြင်နုနုကို ညှင်သာစွာ ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။ ​"အေးနေသလား..." ဟု မင်းက တိုးညှင်းသော အသံဖြင့် မေးလိုက်ရင်း၊ သူမ၏ မျက်ဝန်းများကို စိုက်ကြည့်လိုက်၏။ ​"အင်း... နည်းနည်း။ ဒါပေမဲ့ မင်း ရဲ့ အငွေ့အသက်ရှိရင် ရပြီ" ဟု သူမက တိုးတိုးလေး ပြန်ဖြေရင်း မင်း၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ပိုမို တိုးဝင်လာခဲ့သည်။ ​ထိုစကားသံနှင့်အတူ မင်း၏ နှုတ်ခမ်းများသည် သူမ၏ နဖူးမှသည် ပါးပြင်၊ ထို့နောက် စိုစွတ်နွေးထွေးသော နှုတ်ခမ်းတစ်စုံဆီသို့ အချိန်ဆွဲကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ထိကပ်သွားခဲ့သည်။ ထိုအနမ်းသည် ရိုးရိုးရှင်းရှင်း အနမ်းတစ်ခု မဟုတ်ဘဲ၊ နှစ်ယောက်စလုံး၏ ရင်ထဲမှ အပြန်အလှန် စွဲလန်းမှုများနှင့် စိတ်ဆန္ဒ အရှိန်အဟုန်ကို ချက်ချင်း မြှင့်တင်ပေးလိုက်သည့် သံလိုက်ဓာတ်တစ်ခု လိုပင်။ ​သူမ၏ လက်ချောင်းလေးများက မင်း၏ ကျောပြင်ကို တင်းကြပ်စွာ ဖက်တွယ်လာသည်။ နှစ်ယောက်စလုံး၏ ရင်ခုန်သံများက မိုးစက်သံများထက်ပင် ပိုမို မြန်ဆန်ကျယ်လောင်လာ၏။ အပြန်အလှန် နားလည်မှုနှင့် ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိသော အချစ်ကြောင့်ပင် ထိုဆန္ဒဖလှယ်မှုများသည် အပြစ်တစ်ခုလို မဟုတ်ဘဲ၊ နှစ်ဦးသား၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ်ကို အနီးကပ်ဆုံး ပေါင်းစည်းပေးသည့် လှပသော အနုပညာတစ်ခုလို ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ​မင်း၏ အထိအတွေ့တစ်ခုချင်းစီ၊ ညှင်သာသော်လည်း ရင်ထဲထိ အေးစိမ့်သွားစေသည့် ပွတ်သပ်မှုတစ်ခုချင်းစီက သူမ၏ စိတ်ကို အကြွင်းမဲ့ ကျရှုံးသွားစေသည်။ မင်း၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် မြင်တွေ့နေရသည့် ချစ်ခြင်းမေတ္တာနှင့် တပ်မက်မှု အရှိန်အဝါများက သူမကို ရူးသွပ်မတတ် ဖြစ်စေ၏။ ​"မင်းနဲ့ ပတ်သက်ရင် ငါ အရာရာကို မြတ်နိုးတယ်..." ဟု သူမက မင်း၏ နားအနီးသို့ တိုးကပ်ကာ တုန်ရီသော အသံလေးဖြင့် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ ​ထိုညတွင် မိုးစက်များ စွဲမြဲစွာ ရွာသွန်းနေဆဲဖြစ်သလို၊ သူတို့နှစ်ဦး၏ အပြန်အလှန် ချစ်ခြင်း၊ နားလည်ပေးခြင်းနှင့် အလိုတူအကြိုက်တူ စိတ်ဆန္ဒဖလှယ်မှုများသည်လည်း အခန်းငယ်လေးအတွင်း အေးချမ်းစွာဖြင့် ပူနွေးလှပနေခဲ့တော့သည်။